گلبرگ

بغضِ دلم سنگین ست آشناترینم
چنان گم شده ام در انزوای خویش
که هزاران بار جان دادن را زیسته ام
همیشه آخر هفته
دستی به تابوتِ تنم میزنم
و برای آرزوهای مدفون
فاتحه ای می فرستم
تا شاید
از برزخِ

شاعر:پژمان بدری