هیهات

تن عاشقی خود را دل خاک غم سپردم
چه ستم کشیدم و دل به کف ستم سپردم
سر زلف خویش بگشود ، همان عذاب من شد
دل خود به گیسوان پر پیچ و خم سپردم
چه بسا که اشک آمد ، چه صبوری دلم کم
بنگر که سرنوشتم چه به

شاعر:حمیدرضا غفاریان