خودم بودم!

مانند گل، آزرده خار خودم بودم
در آستین جامه ام، مار خودم بودم
پنداشتم چون من شما هم دل خریدارید
چون غافلان در بند پندار خودم بودم
درچشم خودهم نیست قدر و قیمتی ما را
زیرا که عمری را در انکار

شاعر:ابوالحسن درویشی مزنگی