بی نام

من و هم بهاران ام
بارها به خیابان ریخته ایم
چون آبروی ِ رفته
و بازنگشته است از ما
آنان که خونشان از لاله
سرخ تر
سراسیمه تر بوده است!
و چون حکم ِ قاضی ِ عدل سکوت است
همچنان به اشارتی زنده

شاعر:غزل جعفری