قلبِ یک نیمه جان

کاش
آفتابی بنشیند
بر ناله های وسیع بغض
از عشق بگوید
و تلخی اش
استخوانِ بی کسی ام را
نشکند
تا لا به لای سیم گیتار
میان امواجِ خیال
میان آغوشِ انگشتان
لحظه ای محو قدم های جاری
بر لبانِ قرمزت

شاعر:محمدرضانعمت پور