وقتی خدا نخواهد

دَر
کوچهِ باغِ چَشمَت
جاریست
زِندگانی
طِی شد
دِگربِه حَسرت
عُمریست این جَوانی
خَندیدنِ تو چون شُد
باغِ پُراز بَهارم
جُزحَسرتِ وِصالَت
داغی دِگرنَدارم
چَشمانِ تو
چو دَریا
توکَشتیِ

شاعر:امیرخانکی