لجه ی چشمان

در لجهی چشمانت که گام میگذارم
هرچیزی “انتهایش” ازلی!
و “ابتدایش” ابدی است!
و تنها آسمان است
که تمامش پیداست
آن هم بر آن است
که دربرابر وسعت چشمت
باری به سنگینی حقارت
بر دوش

شاعر:سینا جوادی