به آهستگی ماه از پشت کوه
سرک می کشد رخ عیان می کند
در این خلوت شب به گوش نسیم
شب انگار رازی بیان می کند
پُر از بانگ رود است ژرفای شب
روان است رود و فغان می کند
چرا برگ با برگ در شاخسار
برچسب :
نویسنده : محمد رضا جوادیان
بازدید : <-PostHit->