کودکی

در غروبی خسته
نور مهتابی این کنج سیه روشن بود
انتظاری داشتم
چه بسا تُنگ دلم خالی از ماهی بود
روی میزم همه تشویش و درویست
خبر از صبر و وفا نیست
نکند رد بشوی شیشه شاد دلم را شکنی
در و دیوار

شاعر:علی حیدری خورموجی