حیف شد...

کودکیهایم گذشتندُ جوانیم در پی تو حیف شد
مویم سپیدُ روی من بعد از رفتن تو زشت شد
گر ندیدم زیباتر از تو هیچ گلی به تمامی بهار
بر مزارم جای یک گل انبوهی از غم کشت شد
پی صیدی رفته بودم با قایقی

شاعر:مصطفی رسولی