فانوس باران

بسوزانم به چشمانت که دارد سوزشی در خود
به آتش کش خیالم را که خواهم جوششی در خود
نگیر از قلبِ بیمارم نوازشهای چشمت را
که چون آتشفشان قلبم ببیند سوزشی در خود
به فانوسِ جهان نوری زِ بذرِ صبح

شاعر:محمد اوسط (شهبد)