گر زبانم رانمی فهمی به چشمانم نگر
بشنوی تا از زبان مردمان راز دلم
بس غریب افتاده ام اینجا و غیر از اشک نیست
چاره ساز آتشِ هستی برانداز دلم
پیش هر آیینه دارم گفتگو با خویشتن
کو هم آوازی که گردد نغمه پرداز دلم ؟
بس که اختر می شمارم بی تو شبها تاسحر
اَنجم هفت آسمان گردیده دمساز دلم
حیف باشد شاهبازی همچو من در این قفس
دام بگشا تا ببینی اوج پرواز دلم
زهره خنیاگرم من درمیان اختران
مشتری بسیاردارد نغمهِ ساز دلم
برچسب :
نویسنده : محمد رضا جوادیان
بازدید : <-PostHit->