شعر در یک حرف!

سلام می کنم خدمت همه ی بزرگوارن.

بواسطه ی کار اخیرم با نام "بی نام 7 "، توفیق برخورداری از نظرات متفاوتی را داشتم. نظراتی که بعضا در تعارض با یکدیگر قرار گرفته اند. حالا چرا و چگونه اش را آنها که خوانده اند می دانند و آنها هم که نخوانده اند اگر تمایل داشتند می روند و زنگ خانه را بصدا در می آورند. همه را با آغوش باز می پذیرم.
در این میان، جناب سهراب مظاهری نظر بسیار جالبی را از خود به یاد گار گذاشته اند. نظری که ناجور یقه ام را گرفت. این نظر یک صفحه، یک پاراگرف، یک جمله یا حتی یک کلمه نبود. فقط یک حرف بود! آری فقط یک حرف. یکی از حروف انگلیسی:

u

تنها و تنها همین! خودم را با احتمالات زیادی مواجه دیدم.

1- قصد نوشتن نداشته است. تصادفی انگشتش روی این حرف در کیبورد نشسته است.
2- قصد نوشتن داشته و بدون توجه به اینکه کیبورد در حالت فارسی است یا انگلیسی، انگشتش را برای تایپ روی اولین حرف از اولین کلمه ی مد نظر در زبان فارسی گذاشته اما از ادامه منصرف شده است.
3- قصد نوشتن داشته، می دانسته کیبورد هم در حالت انگلیسی ست و برای نوشتن کلمه ای که با حرف " u " شروع می شود انگشت روی کیبورد گذاشته اما از ادامه منصرف شده است. کلمه ای بعنوان مثال unacceptable (غیر قابل پذیرش)

و ... آخر سر، این احتمال:

قصد نوشتن داشته و با آگاهی و میل، به نوشتن این حرف بسنده کرده است.
من سراغ همین احتمال آخر رفتم. و حالا من مانده ام و یک "چرا" ی بزرگ! لابد می گویید ای بابا! حال داری؟! گلی، بلبلی بفرست و ختم کلام. می خواستم همین کار را انجام بدهم. اما ... نتوانستم! من جناب مظاهری را فردی هوشمند و دقیق می دانم. همین باعث شد روی این حرف زوم کنم. البته در یک نگاه و برداشت منطقی و ساده می توان گفت به احتمال زیاد ایشان خواسته بگوید بنده ی خدا! اینطور که تو پیش می روی، حتما در چند صباح آینده نظرات روی کارت هم چیزی شبیه این باید باشد:

u

حالا بیا و بباف!

.
.
.

شاید اینچنین باشد. هر کس جهانبینی دارد. من هم اگر اجازه داشته باشم، از نگاه خودم آن را می خوانم. البته چون از جانب جناب مظاهری ست. اگر پسر 13 ساله ام همین را روی کاغذ بنویسد و به من بدهد نگاهی به حرف روی کاغذ می اندازم و احتمالا می گویم:

خطت زیاد خوب نیست. برو تمرین کن!

اما اینجا حکایت فرق می کند. یک اندیشه پشت این حرف سکنی گزیده است! ممکن است خوانشی که انجام می دهم شباهت کمتر از 4 درصد به آنچه داشته باشد که در ذهن ایشان گذشته است اما در هر حال خوانش من این است. تأکید می کنم "خوانش". نه "نقد". خوانش یعنی "من اینطور خواندم ". ادعایی ندارم این تنها خوانش یا بهترین خوانش است. تنها یک خوانش است. همین.

یک خواهش:

** لطفا بدون موضع گیری قبلی بخوانید. **

u می تواند فرم کوتاه you باشد. در ادامه ی این امکان، پس یک واژه ی فشرده شده است. همان واژه ی "تو". و چقدر زیبا و ساده، در عین حال، برگردانی از "شما" هم هست. چراکه می دانیم در زبان انگلیسی در ترجمه ی هر دو ضمیر "تو" و "شما" تنها یک معادل دارند:

you

که اینجا به حداقل فرم نوشتاری خود رسیده است. این خود می تواند جلوه و نمایشی از کوچک شدن را در ذهن تداعی کند و همین تکنیک نوشتاری چه حرف ها که برای گفتن دارد! کلمه ای که آب می رود. کوچک تر و کوچک تر می شود. تا وقتی که تنها یک حرف از آن باقی می ماند. فرآیندی که ما تنها شاهد نتیجه ی آن هستیم. اما این نتیجه آنسان سردرگم نیست که نتواند ما را به دو قدم عقب تر راهنمایی کند. به همانجایی که "کلمه" هنوز "کلمه" بود!
این تقلیل فرمی می تواند نمایشی از یک پروسه ی کوتاه را پیش رو بگذارد. پروسه ای فیلم گونه. یک فیلم کوتاه. شاید سه ثانیه:

you
ou
u

اگرچه در قدم دوم با یک تکواژ معنادار مواجه نیستیم اما نقش یک مرحله ی میانجی را بازی می کند. خُب! این تقلیل، این فیلم کوتاه، چیزی برای گفتن ندارد؟! من که فکر می کنم دارد. شاید نمایشی از یک انحلال ناقص. ناقص تا اینجا. ولی از کجا معلوم که اینجا پایان کار باشد؟!

من که اینطور می خوانم:

"تو"
در نگاه من
کوچک
و کوچک تر می شوی
دور
و دور تر ...

حالا در نظر بگیرید بیاییم روی همین حرف پایانی ( u ) یک کار گرافیکی انجام بدهیم و آن را همچون یک تصویر در قاب بگذاریم. چه اتفاقی می افتد؟ تصورش را می کنید با چه تعداد از برداشت های مختلف روبرو می شویم؟ در هر نمونه ی گرافیکی از کار، با یک برداشت خاص مواجه هستیم.

1- انواع فونت های مختلف
2- انواع سایزهای مختلف
3- ساده / ایتالیک / بولد / زیر خط دار یا بدون زیر خط
4- انواع رنگ های مختلف
5- با سایه / بی سایه
6- دارای هایلایت (با هایلایت های مختلف) / بدون هایلایت
7- انواع پشت زمینه (ساده / ابر و باد و ...) در انواع رنگ ها
8- موقعیت در صفحه (بالا / پایین / وسط)
9- نسبت حرف به کل صفحه (میزان بزرگنمایی)
و ...

واقعا گمان نمی کنم حتی با استفاده از فرمول های ریاضی هم بتوان حساب کرد با تلفیق این ها با چه تعداد از امکانات مختلف روبرو خواهیم شد. چراکه مرز دقیق دامنه مشخص نیست.

گذشته از این ها، اگر به حرف مورد نظر تصویری نگاه کنیم درهای تازه ای رو به اندیشگی باز خواهد شد. حالت حرف u که هم شبیه به نعل اسب است و هم شبیه به یک گودال. توجه به اینکه بصورت کوچک ( Small Letter ) نوشته شده است و نه بصورت حرف بزرگ ( Capital Letter ). این ها همه حرف دارد. حالا اضافه کنبم به تلفیق گزینه های قبلی. ...

پای روانشناسی رنگ ها و نشانه شناسی هم به میان بیاید!!

اینجاست که یک مینیمال- کانکریت قدرت خودش را نشان می دهد ...

- - , .