مرگ

و هنگامی که مرگ زیر بازوانم را می گیرد
و هنگامی که مرا در آغوش می کشد
و هنگامی که بوسه ای بر لبانم می کارد
دو سه قطره اشک ، چند شمع ، و فضای شاعرانه
مرا کافیست
اشک هایتان را پاک کنید
شمع ها را خاموش
و بعد دیگر هیچ
خنده را میهمان لبهایتان کنید
من میهمان خدایم هستم