شعر نو

مادر! مادرِ نازنینم! منِ خسته با غمِ نبودنت سوختم! اما با خاطره ی بودنت ماندم! هرگاه به کنجِ اتاق می نگرم می بینم سایه ات را که دست به زیر چانه خیره مانده ای به نقطه ای نامعلوم! هر وقت دلم میشاعر:عبدالمجید حیاتی...

به او فکر میکنم که هر چین چهره اش چکامه ی رنجی دراز ست میدانم که ذخیره ی بی زوال لبخند همه از دولت دعای اوست چرا که سایه بان خنک حضورش انکار جهنم است . و گرمای ملیح تبسمش ، بلای جان قندیلهاشاعر:نکیسا ناصری...

در سکوت آب ها گاهی نگاهم می شکست از صدای حنجره خورشید خشک دور دست مام کلک بی رمق افتاده در مرداب جهل خسته و ایما اشاره دارد این افکار پست پالس هائی از گلو بغضی نمایان ای دریغ ! کی کند کجشاعر:افروز ابراهیمی_ساحل...

مادرم رفت و آسمانی شد فارغ از این جهان فانی شد همه گویند که مادرت رفته غافل از آنکه جاودانی شد خلق نیکوی او سبب گشته تا نمادی ز مهربانی شد همچو پروانه گرد ما می گشت قد خمیده چنان کمانیشاعر:اصغراسلامی مشکنانی...

" یادِ مادر" خانه ای ، بار دگر، بوی یتیمی میداد خبر از ریختن سقفِ دو نیمی میداد نیمه ای در شب تاریک فرو ریخته بود یاد ،از غصه ی یک درد قدیمی میداد آسمان ، صحنه ی تاریک و غبار خفهشاعر:اسماعیل پیغمبری کلات...

دلم را تب گرفته زداغ هجر استخوانم سوخته آهسته قدم بگذار بر هم مزن خلوت مارا اینجا مزار مادر من است بهار ۱۴۰۰زهرا نیکخواهشاعر:زهرا نیکخواه دافچاهی ...

مادرم رنج شب وروز تـورا یادم هست بی خوابی مشغله کار تورا یادم هست این تجربه آموختنت ز کدام استاد است عشق درپیش تو نه پیش هرفرهاداست مادرم غـصه وسوز جـگرت یادم هست زحمت خلق خدا بی منت ومزدشاعر:محمد چاکرالحسینی...

مادرم دست دعــــــایت ز سرم کم نشود لحظه ی مهر و صفایت ز سرم کم نشود من هنـــوز کودکم و عاشق لالایی تو مادر آهنگ صدایت، ز سرم کم نشود آنقدر مهر به من دادی که حتا نفسی تا دم مـــرگ، هوایت زشاعر:خالد نوری...

به نام خالق مادر قلم بود و دل و دفتر نوشتم شوکت زن را که ساقی گشته بر کوثر خداوند عاشق زن شد لقب داده ورا اطهر و از کوثر بنوشانید تمام مرد و زن ساغر همان زهرای مرضیه نگین شاعر:افروز ابراهیمی...

مادرم پای در خاک یاران همه بار سفر بستندورفتند به آن سوی جهان ره سپردند من ماندم ومادرم تنهای تنها یاران مرا ندایی دادند به دنبال ما بیا هرگز منشین تنها در این غمکده ی تنهایی اینجاشاعر:زهره بختیاری...