شعر نو

صبح شروع عاشقانهای است که گلها را به استقبال روزهایمان میآورد آنجا که من در نگاهت دوباره شکفته میشومشاعر:سیده مریم وهابی...

عاشقانه یِ کوتاهِ ماهی سیاه در یک نگاه: آه از آن ماهشاعر:علی سهامی...

شب شد از سودای تو میل فراوان کرده ام باز کافر شد ،نفوسی که مسلمان کرده ام از نباتی وجمادی، روح حیوانی گذشت بر قدوس قامتت، تألیف ادیان کرده ام شانه ی شعرم متکای لمیدن های توست تکیه کن کینشاعر:الهام امریاس...

به میانهٔ آلودگیهای اهریمنی، در هیاهویِ غرش ارابه های آهنی، سروش بلبلی جسور، لایِ شاخسارِ صنوبری تنها، چون بانگِ جان افزایِ حیات، به نوازش دلهای خسته آمده!! نسیمی، کز کرانهٔ برجهایِشاعر:علیزمان خانمحمدی...

. ما اینجا غریبیم و عدم ، تقدیر است فقط گویی لابلای همدیگر گیر کرده ایم زود رفتن هم مد شده اما ، انگار ، برای فرار از دنیا کافیست ، یک لحظه بایستیم شاید یک مکث ، بلوغ یک ، افتادنشاعر:فرهاد بیداری...

میجویم تو را با زورق شکستهای با بال های بستهای در دریای قلبم در آسمان مغزم دفن است خاطراتی در خاکدان خیالم و کوشش بی ثمر برای نبش قبر بلکه شاید شاید عمارت کند زورقم را مرمت کندشاعر:محمد آریان...

در کنار چنار پیری، یک دیوار تنها ایستاده بود، تا اینکه یکروز یک پیچک زیبا کنار دیوار جوانه زد، توان ایستادن نداشت و بسیار ضعیف بود، دیوار تکیه گاه او شد، تا او محکم بایستد و ر شد کند. روزهاشاعر:ازاده نوری...

تو را در خواب میبینم ؛ که در آزار میکوشی تو در خواب منم حتی نه عاقل بلکه بیهوشی میان این همه خوبی تو دلسردی و غمگینی که در این رنگهای شاد لباسِ تیره میپوشی حریر مهربانی را همیشه هدیهشاعر:الهه فرحی...

عطر گیسوی تو مستم می کند غافل از هر گونه دردم می کند همچو نوش دارو به زهر روزگار آتشم خاموش و سردم می کند امروز توبه ام به نیم نگاهی شکست بیچاره دلم به سوز اهی شکست جامی که قدر بود به هر کهنهشاعر:علی سبزی پور...

آن چنان گَردم به گِرد تو در این دورِ جهان سوزم و سازم به دردِ تو در این دورِ جهان آن چنانم میکنی کز خود به خود بیرون شوم می دَوَم دنبالِ تو تا هست این دورِ جهان ماندگارم تا تو هستی جانِشاعر:علیرضا علینقی پور...

آغوش محنت ما طعم تلخ ریا را چشیده ایم با تازیانه غم قد خمیده ایم محبوس خود شده ایم ازهدف بدور روز از بهانه پر و شب خزیده ایم پر چیده بلبلی آغوش محنتیم درانتظار کدامین سپیده ایم انگار بستهشاعر:قاسم پیرنظر...

آرام بدون ترس و دلهره ، تن نحیفت را به تکیه گاه شانه هایم ایمن باش ... تو ای دختر زمین تو را چه باک از جهنم آغوشم ؟ این آتش تو را نمیسوزاند ... جهنمی شده ام داشتنت را ، خشک و تر را با همشاعر:ساناز هموطن...