شعر نو

شب شد از سودای تو میل فراوان کرده ام باز کافر شد ،نفوسی که مسلمان کرده ام از نباتی وجمادی، روح حیوانی گذشت بر قدوس قامتت، تألیف ادیان کرده ام شانه ی شعرم متکای لمیدن های توست تکیه کن کینشاعر:الهام امریاس...

. ما اینجا غریبیم و عدم ، تقدیر است فقط گویی لابلای همدیگر گیر کرده ایم زود رفتن هم مد شده اما ، انگار ، برای فرار از دنیا کافیست ، یک لحظه بایستیم شاید یک مکث ، بلوغ یک ، افتادنشاعر:فرهاد بیداری...

میجویم تو را با زورق شکستهای با بال های بستهای در دریای قلبم در آسمان مغزم دفن است خاطراتی در خاکدان خیالم و کوشش بی ثمر برای نبش قبر بلکه شاید شاید عمارت کند زورقم را مرمت کندشاعر:محمد آریان...

تو را در خواب میبینم ؛ که در آزار میکوشی تو در خواب منم حتی نه عاقل بلکه بیهوشی میان این همه خوبی تو دلسردی و غمگینی که در این رنگهای شاد لباسِ تیره میپوشی حریر مهربانی را همیشه هدیهشاعر:الهه فرحی...

آغوش محنت ما طعم تلخ ریا را چشیده ایم با تازیانه غم قد خمیده ایم محبوس خود شده ایم ازهدف بدور روز از بهانه پر و شب خزیده ایم پر چیده بلبلی آغوش محنتیم درانتظار کدامین سپیده ایم انگار بستهشاعر:قاسم پیرنظر...

آرام بدون ترس و دلهره ، تن نحیفت را به تکیه گاه شانه هایم ایمن باش ... تو ای دختر زمین تو را چه باک از جهنم آغوشم ؟ این آتش تو را نمیسوزاند ... جهنمی شده ام داشتنت را ، خشک و تر را با همشاعر:ساناز هموطن...